ΠΟΙΑ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΩΣ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ 1830 ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Google+ Badge

ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

SITE METER

20.5.07

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ. ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Η ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ;

Στο σημερινό της φύλλο (20.5.2007) η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ αφιέρωσε τρεις σελίδες στην Μικρασιατική εκστρατεία.

Όποιος έχει λίγο χρόνο ας το διαβάσει για να δει πως τίθενται τα ζητήματα.

Όποιος όμως έχει περισσότερο χρόνο –επικειμένου και του θέρους και των διακοπών- και θέλει να σχηματίσει υπεύθυνη προσωπική γνώμη ας διαβάσει καλύτερα το βιβλίο του Μichael LLewlyllyn Smith ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ. Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ . Υπάρχει και σε Ελληνική μετάφραση από το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας. 2002 (Σελ. 679 με τα ευρετήρια). Το συνιστώ ενθέρμως. Αποτελεί επανέκδοση βελτιωμένη σε δεύτερη έκδοση της διδακτορικής εργασίας του συγγραφέως στην Οξφόρδη το 1973. Ο συγγραφεύς εν συνεχεία υπηρέτησε στην Αθήνα ως πρεσβευτής της Μ. Βρετανίας. Έχει συμβουλευθεί έγγραφα από Ελληνικές πηγές, από το αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών στο Λονδίνο και από τα αρχεία του Αγγλικού κράτους.

Καθώς ο πατέρας μου (πρωτοετής φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών σε ηλικία 18 ετών) διέκοψε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο και πήγε εθελοντής στρατιώτης στην Μ. Ασία το ζήτημα ανέκαθεν με ενδιέφερε σημαντικά. Το είχα συζητήσει στο παρελθόν κατ’ επανάληψη (εκτός από τον πατέρα μου) με τους αείμνηστους Π. Νικολόπουλο Αντιστράτηγο Αρχηγό ΓΕΣ (Βενιζελικής προελεύσεως) ο οποίος ως υπίλαρχος επολέμησε στην Μ. Ασία καθώς και με τον Υποστράτηγο και πατέρα καλού μου φίλου Απόστολο Βούρδα (Αντιβενιζελικής προελεύσεως) που είχα εκ συμπτώσεως και Συνταγματάρχη στο 21ο Σύνταγμα Πεζικού και ο οποίος είχε πολεμήσει και αυτός στην Μ. Ασία. Επίσης έχω διαβάσει και αρκετά για το θέμα αυτό.

Τίποτε δεν άλλαξε από την προηγηθείσα εκτίμηση του Ι. Μεταξά ο οποίος ως αναπληρωτής Αρχηγός του Επιτελείου στο πασίγνωστο υπόμνημά του (που του είχε ζητήσει ο Ε. Βενιζέλος ως Πρωθυπουργός) προδίκαζε όλα τα προβλήματα που η Ελλάδα θα εύρισκε και βρήκε 4 χρόνια μετά. Ο Ι. Μεταξάς έβλεπε το ακατόρθωτο της πολιτικής αυτής λόγω της μεγάλης αριθμητικής υπεροχής του Τουρκικού πληθυσμού εν σχέσει με τους Έλληνες της Μ. Ασίας, λόγω της μη ύπαρξης ισχυρών συνόρων καταλλήλων για άμυνα του Ελληνικού στρατού στην περιοχή, λόγω του Τουρκικού εθνικισμού, λόγω της ανεπαρκούς υποστηρίξεως των Συμμάχων κλπ. Ζητούσε δε ο Ι. Μεταξάς την περαιτέρω ισχυροποίηση της Ελλάδος στην Ευρώπη πριν αυτή προχωρήσει σε επέκταση στην Ανατολή. Ο Ε. Βενιζέλος με την αισιοδοξία και το πείσμα που τον διέκριναν ήταν υπέρ παραχωρήσεων της Ελλάδος στο Βορρά προς την Βουλγαρία με αντάλλαγμα την επέκταση σε βάρος της Τουρκίας για να φτιάξει την Ελλάδα των 2 ηπείρων και των 5 θαλασσών. Είχε πει στην Βουλή (όταν του είχε επιστηθεί ο κίνδυνος από τον Τουρκικό εθνικισμό) «οι μουσουλμάνοι υπήκοοι ημών έσονται άριστοι και νομιμοφρονέστατοι πολίται». Πίστευε κυρίως σε υποστήριξη των Συμμάχων και σε στρατολόγηση κληρωτών από τους Έλληνες των νέων χωρών και της Μ. Ασίας. Πλην όμως οι Γάλλοι έβλεπαν την Ελλάδα ως το μέσο της επεκτάσεως της Αγγλικής επιρροής στην Μ. Ασία. Οι Ιταλοί (σε βάρος των οποίων οι Αγγλογάλλοι έδωσαν την εντολή στον Ε. Βενιζέλο της αποβάσεως στην Σμύρνη), έβλεπαν την Ελλάδα ως διακινδυνεύουσα τα συμφέροντα τους. Η ΕΣΣΔ έβλεπε την Ελλάδα ως το μέσο της επεκτάσεως της Αγγλικής επιρροής στην Μ. Ασία και επί πλέον έπνεε μένεα κατά της χώρας μας επειδή ο Ε. Βενιζέλος (για να δελεάσει τους Γάλλους) είχε στείλει (κατά αξίωσή τους) ένα ολόκληρο σώμα στρατού στην Ουκρανία για να πολεμήσει κατά του Ερυθρού Στρατού. Έτσι η Γαλλία, η Ιταλία και η ΕΣΣΔ δεν περιορίζονταν μόνο σε διπλωματική υποστήριξη του στρατού του Κεμάλ, αλλά τον ενίσχυαν και με πολεμικό υλικό. Επί πλέον οι ΗΠΑ θεωρούσαν την Μικρασιατική εκστρατεία ως ιμπεριαλιστικό κατακτητικό πόλεμο. Τέλος και στην Αγγλία ο μόνος που υπεστήριζε την Ελλάδα ήταν ο πρωθυπουργός Λόϊντ Τζώρτζ σε αντίθεση με τα Υπουργεία Εξωτερικών, Στρατιωτικών και την Αγγλική Διοίκηση γενικώς. Οι Υπηρεσίες αυτές έβλεπαν την νέα γεωπολιτική σκοπιμότητα της ενισχύσεως της Τουρκίας ως προμαχώνος και φράγματος κατά της καθημερινώς δυναμούμενης ΕΣΣΔ. Μετά την αποχώρηση επομένως του Λόϊντ Τζώρτζ όλα θα ήσαν έτοιμα για την άμεση καταστροφή.

Επί πλέον ο Ελληνικός Στρατός (με κληρωτούς μόνον από την προ του 1912 Ελλάδα)πολεμούσε συνεχώς στα πεδία των μαχών από το 1912 και είχε υποστεί μεγάλες φθορές στο έμψυχο και άψυχο υλικό. Η αναπλήρωση των απωλειών με νεοσυλλέκτους των νέων χωρών ήταν πολύ κατώτερη αριθμητικώς και ποιοτικώς της ελπιζομένης. Επί πλέον και οι νεοσύλλεκτοι αυτοί ήσαν ανεκπαίδευτοι, άπειροι, απόλεμοι και εφοβούντο υπερβολικά τους Τούρκους. (Ας μη ξεχνάμε ότι για πεντακόσια χρόνια τους είχαν ως φοβερούς δυνάστες). Η υποχρεωτική στρατολογία στους Ελληνικούς Μικρασιατικούς πληθυσμούς μάλιστα είχε αποτύχει σχεδόν εντελώς επειδή η Διοίκηση δεν είχε οργανωθεί ακόμη ώστε να γίνεται αποτελεσματική. Τέλος ο Κεμάλ απέφευγε να δίνει μάχες για να μην φθείρει τον στρατό του και υποχωρώντας στο αχανές εσωτερικό της Τουρκίας επεμήκυνε τις γραμμές του εφοδιασμού του Ελληνικού Στρατού. Ο Ελληνικός στρατός για να νικήσει έπρεπε να συντρίψει τον καθημερινώς ενισχυόμενο στρατό του Κεμάλ αφού δεν υπήρχε δυνατότης οχυρώσεως συνόρων.

Επομένως η Μικρασιατική εκστρατεία ουδεμία είχε ελπίδα επιτυχίας και αποτελούσε τυχοδιωκτικό εγχείρημα. Η αποτυχία της ήταν βεβαία εκ των προτέρων.

Η εκστρατεία αυτή θυμίζει έντονα την εκστρατεία των αθηναίων στην Σικελία που ενεθάρρυνε ο Αλκιβιάδης και ο Λάμαχος. Ενώ ο Νικίας που έβλεπε την καταστροφή δεν τολμούσε ευθέως στον Δήμο να αντιταχθεί στην πραγματοποίησή της.

Έτσι και στην Ελλάδα οι δυνάμεις που ήσαν αντίθετες στην Μικρασιατική εκστρατεία δεν τόλμησαν λόγω πολιτικού κόστους όταν έγιναν Κυβέρνηση να αποσύρουν τον Στρατό. (Και έτσι εξετελέσθησαν αδίκως οι 6 στο Γουδί). Δεν ήταν βεβαίως και εύκολο πράγμα. Μόνον ο Ι. Μεταξάς παρέμεινε σταθερός στις απόψεις του για αποχώρηση.

Δημοσίευση σχολίου