12.2.2012.(Και είναι η ημέρα των γενεθλίων μου!)
Εν όψει της ψηφίσεως του νέου μνημονίου.
Να μας φάει ο λύκος ή η αρκούδα;
Να πέσουμε στον γκρεμό ή στο ρέμα;
Να περάσουμε κοντά στην Σκύλλα ή στην Χάρυβδη;
Να δεθούμε στα πεύκα του Σίνη του Πιτυοκάμπτη ή στην κλίνη του Προκρούστη;
Προκρίνω εν όψει του αιφνιδίου θανάτου που θα σημάνει η καταψήφιση στην Βουλή του νέου μνημονίου την ελπίδα επιβίωσης (και όχι την βεβαιότητα) που μας υπόσχεται το νέο μνημόνιο.
Άλλωστε οι καρκινοπαθείς δεν υφίστανται μόνον θεραπεία κατά του πόνου αλλά και άλλες επώδυνες (με σοβαρές παρενέργειες) θεραπείες (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, εγχείρηση) με την ελπίδα ιάσεως.. Οι παρενέργειες όμως αυτές δεν οφείλονται στην νόσο (καρκίνο) αλλά στην θεραπεία!
Εδώ μας έφερε η πολιτική «Τσοβόλα δώστα όλα» που από τον πρώτο εμπνευστή της Ανδρέα Παπανδρέου κατέστη εν συνεχεία επιτυχής διακομματική πολιτική κυρίως όλων των κομμάτων και κυρίως της Αριστεράς ! (Ως εξαγγελία της Αριστεράς εννοώ!).
Ότι η «θεραπεία» μπορούσε να είναι καλύτερη, λιγότερο επώδυνη και αποτελεσματικότερη ουδεμία αμφιβολία υπάρχει! Την θεραπεία όμως δεν ορίζει ο ασθενής! Και αυτή διέταξαν οι «γιατροί» μας!!
Τέλος τα τωρινά συλλαλητήρια πολύ ωφελιμότερα θα ήσαν εάν γίνονταν στον κατάλληλο χρόνο κατά της πολιτικής «Τσοβόλα δώστα όλα» (που υπήρξε η κυρία αιτία της καταστροφής της Χώρας μας και της κοινωνίας μας) και κατά του ανεπαρκούς και μικρού Πολιτικού Συστήματος που την εφάρμοζε ή την εξήγγελλε!.
Επομένως σήμερα πράγματι το μη χείρον είναι το βέλτιστον!!
