ΠΟΙΑ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΩΣ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ 1830 ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Google+ Badge

ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

SITE METER

30.8.12

Ι. ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙ SIEMENS



Ο κ. Ι. Καράκωστας, ομότιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής Αθηνών και προσφάτως διορισθείς ως νομικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού, διακρίνεται για το μεγάλο και σημαντικό συγγραφικό έργο του, για την βαθειά επιστημοσύνη του και τις αναμφισβήτητες ικανότητές του. Διαθέτει, δικαιολογημένα επομένως, λίαν ηυξημένο κύρος στον νομικό κόσμο της Χώρας. Δεν είναι από τους Καθηγητές εκείνους που ανεδείχθησαν ελέω πολιτικών ή/και άλλου είδους γνωριμιών, μέσω των γνωστών ομάδων καταλήψεως θέσεων που έδρασαν στα ΑΕΙ την τελευταία τριακονταετία κλπ. Το περιεχόμενο όμως της εξωδίκου προσκλήσεως που με ημερομηνία 28.8.1012 έστειλε στην Αυγή (δημοσιεύεται στην εφημερίδα  αυτή της 29.8.2012) και οι εξηγήσεις που δίνει σχετικά με το ζήτημα της επαγγελματικής συνεργασίας του με την SIEMENS νομίζω ότι τον αδικούν  τόσο ως διαπρεπή νομικό κύρους όσο και ως νομικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού, ιδιότητα που του επιβάλλει να επιδεικνύει, πλην άλλων, και άκρως ηυξημένη ευαισθησία χάριν της προστασίας του Πρωθυπουργού.
Στην απάντηση του αυτή δεν δίνει πλήρεις εξηγήσεις για το συνολικό ζήτημα. Αλλά και η εξήγησή του για την αμοιβή του των 30.000 Γερμανικών μάρκων από την SIEMENS δεν μου φαίνεται επαρκής. Υποστηρίζει ο κ. Ι. Καράκωστας ότι « Η δικηγορική μου αμοιβή των 30.000 μάρκων, ήτοι 15.000 ευρώ, αφορούσε υπόθεση της μητρικής εταιρείας (Siemens Μονάχου) και φορολογήθηκε νομίμως και διαφανώς στη Γερμανία…». Πλην όμως επειδή ο κ. Ι. Καράκωστας είναι εγκατεστημένος φορολογικώς ως επιτηδευματίας στην Ελλάδα ώφειλε κατά τον Κ.Β.Σ. να εκδώσει για την αμοιβή του αυτή απόδειξη παροχής υπηρεσιών και να φορολογηθεί σχετικώς στην Ελλάδα, επί τη βάσει δε της ΕλληνοΓερμανικής Συμβάσεως αποφυγής διπλής φορολογίας να εκπέσει από τις Ελληνικές Φορολογικές Αρχές τον σχετικό φόρο που επλήρωσε στην Γερμανία. (Εάν επρόκειτο περί παροχής υπηρεσίας στην Γερμανία, γεγονός που δεν είναι γνωστό επειδή  ο κ. Καράκωστας δεν προσδιορίζει την αιτία της αμοιβής του. Εάν επρόκειτο όμως περί υποθέσεως  της μητρικής εταιρείας στην Ελλάδα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αμοιβή ήταν φορολογητέα μόνον στην Ελλάδα). Επομένως ο κ. Ι. Καράκωστας προφανώς θα επιδείξει καλούμενος την σχετική απόδειξη παροχής υπηρεσιών που έκτοτε (άμα τη καταβολή της αμοιβής του) εξέδωσε και στην οποία ασφαλώς θα εξειδίκευσε το είδος των παρασχεθεισών υπηρεσιών και την συγκεκριμένη υπόθεση που αφορούσε.
Στην κριτική που του γίνεται στο ζήτημα της παροχής υπηρεσιών του στην Siemens επί Χριστοφοράκου ο κ. Ι. Καράκωστας δεν απαντά στην εξώδικη δήλωσή του αυτή. Φέρεται όμως να έχει δηλώσει προηγουμένως ότι επειδή ο Χριστοφοράκος δεν τον εδέχετο κατήγγειλε ό ίδιος την σύμβαση παροχής νομικών υπηρεσιών με πάγια αντιμισθία που είχε με την Siemens. Η σύμβαση παροχής νομικών υπηρεσιών με πάγια αντιμισθία κατά νόμο καταρτίζεται και λύεται υποχρεωτικώς εγγράφως. Αντίγραφα της συμβάσεως υποβάλλονται εντός συντόμου προθεσμίας υποχρεωτικώς στον οικείο δικηγορικό σύλλογο και στην Δ.Ο.Υ.  Στην υπεύθυνη δε δήλωση των δικηγόρων που υποβάλλουν προς τον οικείο δικηγορικό σύλλογο ο δικηγόρος απαντά σε ερώτημα για την, τυχόν, ύπαρξη συμβάσεως παροχής νομικών υπηρεσιών με πάγια αντιμισθία. (Ψευδής  δήλωση τιμωρείται ποινικώς και πειθαρχικώς). Επίσης με την ετησία φορολογική δήλωση του δικηγόρου υποβάλλεται στην Δ.Ο.Υ. και βεβαίωση του επιτηδευματίου πελάτη του περί των αμοιβών που κατέβαλε στον δικηγόρο και περί του παρακρατηθέντος και αποδοθέντος στην Δ.Ο.Υ. φόρου. Τέλος η αμοιβή του δικηγόρου από παγία αντιμισθία δεν δηλώνεται φορολογικώς ως αμοιβή από ελευθέριο επάγγελμα αλλά ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες. Επομένως η ύπαρξη, η λύση και η διάρκεια της συμβάσεως παροχής νομικών υπηρεσιών με πάγια αντιμισθία αποδεικνύεται με έγγραφα που έχουν βεβαία χρονολογία.


24.8.12

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΓΑΝΕ ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΜΠΕΛΙ!


Στην σημερινή δημόσια κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Έλληνα Πρωθυπουργό κ. Α. Σαμαρά η Καγκελάριος της Γερμανίας του υπενθύμισε, τον υπετίμησε θα ήταν ορθότερη έκφραση, ότι «Από την Ελλάδα περιμένουμε να τηρήσει τις δεσμεύσεις της.”
Τι τραγική ειρωνεία της Ιστορίας
Η Γερμανία που απρόκλητα εκθεμελίωσε την χώρα μας στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο με μυριάδες νεκρών, με εμπρησμούς, λεηλασίες και καταστροφές, (έκαψαν ότι δεν μπορούσαν να πάρουν μαζί τους φεύγοντας και γκρέμισαν ότι δεν μπορούσε να καεί …) να μας επιτιμά για την μη εκπλήρωση των υποχρεώσεών μας..
Δεν θυμήθηκε η κ. Α. Μέρκελ τις υποχρεώσεις της χώρας της προς την Ελλάδα;

16.8.12

ΜΑΖΥ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ;


Από το ηλεκτρονικό βιβλίο του κ. Θεόδωρου Πάγκαλου «Μαζί τα φάγαμε»

Γράφει ο κ. Θ. Πάγκαλος (σελ. 122 επ.).
«Η διαφθορά από τις προμήθειες του δημοσίου μπορεί να έχει πάρει σημαντική δημοσιότητα, πλην όμως η συνεισφορά της στο έλλειμμα και κατ’ επέκταση στο χρέος δεν είναι ιδιαίτερα σημαντική. Πέραν ορισμένων εξαιρέσεων, που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, υπάρχει ένα όριο στη διαφθορά στις προμήθειες. Η “μίζα” ως ποσοστό επί του προϋπολογισμού του έργου ή της προμήθειας, από ένα ποσοστό και άνω, δεν είναι πλέον συμφέρουσα για τον εργολάβο ή τον προμηθευτή ώστε να πραγματοποιήσει το έργο ή να προχωρήσει στην πώληση, γιατί με δεδομένο τον ανταγωνισμό που συμπιέζει τις τιμές, θα το κάνει κάτω του κόστους. Το όριο αυτό σίγουρα δεν μπορεί να υπερβαίνει το 10%. Τιμές που παίζουν στην αγορά είναι 2–3% για πολύ μεγάλα έργα (π.χ. σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας) και 5% για άλλες προμήθειες και αγορές.
Η διαφθορά αυτού του είδους συνήθως περιλαμβάνει ένα μικρό σύνολο ατόμων. Εμπλέκονται οι προμηθευτές και από την πλευρά του δημοσίου μικρές ανεξάρτητες ομάδες ατόμων, συνήθως υπηρεσιακών παραγόντων, ή ακόμα και ένα άτομο. Φαίνεται όμως ότι αποτελεί ένα φαινόμενο με σημαντική γεωγραφική διασπορά, με έντονη την παρουσία του τοπικού στοιχείου, τόσο από την πλευρά της τοπικής αυτοδιοίκησης, όσο και των εκάστοτε τοπικών ιδιωτών εργοληπτών.
Πλέον των ηχηρών περιπτώσεων, όπως είναι αυτή του Άκη Τσοχατζόπουλου, οι περιπτώσεις διαφθοράς που έχουν αναδειχθεί με πρωταγωνιστές μέλη του ελληνικού κοινοβουλίου είναι λίγες. Δεν γνωρίζω εάν αυτό είναι αποτέλεσμα συγκάλυψης ή ακραιφνούς τιμιότητας των Ελλήνων πολιτικών, ή κάτι ανάμεσα στα δυο. Η ουσία είναι ότι αυτές οι περιπτώσεις λαμβάνουν μεγάλη δημοσιότητα και είναι μια από τις αιτίες της αναξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο εντοπίζει ότι τις περισσότερες περιπτώσεις διαφθοράς αποτελούν οι απευθείας αναθέσεις χωρίς διαγωνιστικές διαδικασίες και χωρίς να συντρέχουν ουσιαστικοί λόγοι υλοποίησης, τεχνικοί, έκτακτη ανάγκη, απρόβλεπτες καταστάσεις κλπ. Οι αναθέσεις αυτές πραγματοποιούνται με κατάτμηση του αντικειμένου ενός έργου με σαφώς ενιαίο χαρακτήρα και αποτελέσματα, σε μικρότερα έργα, τα οποία μπορούν να ανατεθούν απ’ ευθείας με νόμιμο τρόπο, καθότι δεν ξεπερνούν τα νόμιμα όρια ανάθεσης, τα οποία είναι ανάλογα την υπηρεσία και τη φύση του έργου από 15.000 έως 45.000 €. Η ανάθεση εμφανίζεται ως νόμιμη. Η κατάτμηση είναι ύποπτη……..
Θα ήθελα στο σημείο αυτό να θυμίσω το εξής: εάν οι δαπάνες για προμήθειες του δημοσίου είναι περί τα 20 δις ετησίως, και η μέγιστη “μίζα” που μπορεί να πάρει κάποιος είναι 10%, και αν υποθέσουμε ότι όλοι παίρνουν τη μέγιστη μίζα, το κόστος αυτό είναι 2 δις ετησίως. Φυσικά δεν είναι μικρός ο αριθμός, αλλά σίγουρα με το ποσό αυτό δεν φτάσαμε στα 350 δις χρέος...
Υπάρχει φυσικά και η περίπτωση που τα ίδια τα έργα υπερδιαστασιολογούνταν πολλές φορές, πέραν του τυπικού 10% μιας μίζας. Τέτοιες περιπτώσεις είναι οι χωματουργικές εργασίες….



Οι διαπιστώσεις αυτές του παλαιού συμφοιτητού μου κ. Θεόδωρου Πάγκαλου υποτιμούν προφανώς το μέγεθος της συνεισφοράς της διαφθοράς στο δημοσιονομικό έλλειμμα της Χώρας και κυρίως της συνεισφοράς της διαφθοράς του Πολιτικού κόσμου. Αν και συμφωνώ στην βασική του διαπίστωση ότι η μεγάλη ζημιά έγινε κυρίως από τις υπερβολικές σπατάλες («Τσοβόλα δώστα όλα κλπ» που υπεύθυνοι όμως και πάλι είναι οι πολιτικοί) και δευτερευόντως από την διάχυση και την έκταση της διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα της Διοικήσεως (και της Κοινωνίας ακόμη) η ζημιά που δημιουργεί στην Κοινωνία η «εν στενή εννοία» διαφθορά του Πολιτικού κόσμου είχε ασυγκρίτως σημαντικότερα και δυσμενέστερα αποτελέσματα και οικονομικά και ηθικά.
Εάν κάποιος αρμόδιος δώσει πχ μια προμήθεια υλικού ή δημοσίου έργου και πάρει ως αντάλλαγμα από τον εργολάβο το 10% του προϋπολογισμού του έργου η ζημιά του Δημοσίου δεν περιορίζεται στο 10%. Ο δωροδοκών δεν δίνει, προκαταβολικώς μάλιστα,  10% «μίζα» για να πάρει την απλώς 10% περισσότερο! Πρώτον «τραμπουκώνει» με φορολογημένα χρήματα. Επομένως με χρήματα που του έμειναν μετά από φορολόγηση κατά 40% ή 45%. Δεύτερον το ρίσκο του (μπορεί αν και προκατέβαλε να μην γίνει η δουλειά, πχ να χάσει ο Υπουργός την θέση του κλπ κλπ) πρέπει να αμειφθεί. Επομένως η υπερτιμολόγηση πρέπει (για να βγουν οι μίζες, οι φόροι, τα «ασφάλιστρα» κινδύνου κλπ   να φτάνει το 40% τουλάχιστον του κανονικού ανταλλάγματος. Τέλος η σύμβαση θα πρέπει να καταρτιστεί με τέτοιο τρόπο ώστε σε περίπτωση διαφωνιών κλπ να εξασφαλίζει στις διεθνείς διαιτησίες που συνομολογούνται σε τέτοιες περιπτώσεις την νίκη του εργολάβου ή του προμηθευτού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα όσα γράφει στο ΒΗΜΑ της 9.7.2008 «Η αμαρτωλή ιστορία ενός μεγάλου έργου που έγινε μέγα σκάνδαλο. Η βλακεία, η αδιαφορία, το βόλεμα και το λάδωμα» ο κ. Κ. Κάπος (επιβλέπων μηχανικός από πλευράς Δημοσίου στην σύμβαση C4I για τους Ολυμπιακούς αγώνες για την οποία είχε μεσιτεύσει ο κ. Κ. Τρεπεκλής, παιδικός φίλος του τότε Υπουργού Εξωτερικών (και εν συνεχεία Πρωθυπουργού) κ. Γ. Παπανδρέου. Η νόμιμη και εμφανιζομένη στα λογιστικά βιβλία «μεσιτεία» του κ. Κ. Τρεπεκλή ανήλθε τότε σε αρκετά εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Για το θέμα είχα ασχοληθεί και  στο παρελθόν εδώ και εδώ.





4.8.12

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΑΣ!!


Μερικά, μεταξύ των άλλων, από τα προβλήματα που «ταλανίζουν» σήμερα την Ελληνική κοινωνία δεν είναι σημερινά.
Έτσι με τον ν. ΥΝ/1872 (ΦΕΚ/27/1872) παρατείνεται και για όλο το 1872 η μείωση των μισθών και επιμισθίων των δημοσίων υπαλλήλων που είχε τεθεί με τον ν. ΚΔ/1861.
Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα!
Στο ίδιο ΦΕΚ δημοσιεύεται και ο ν. ΥΝΑ/1861 που προβλέπει την επί πληρωμή νομιμοποίηση των αυθαιρέτων οικοδομών που οι πονηροί της εποχής έχτιζαν σε εθνικές ή εκκλησιαστικές γαίες.
 Αν πληρώσεις μπορείς να το σώσεις.. .
Τέλος στο ΦΕΚ/1/1872 δημοσιεύεται το από 22.12.1871 β.δ. «περί επιβολής διοδίων επί των διαβαινουσών καμηλών τας από Αμφίσσης εις Ιτέαν και από Λαμίας εις Στυλίδα εθνικάς οδούς». Το κίνημα όμως ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ είναι σημερινή εφεύρεση;

Ουδέν καινόν υπό τον ήλιον…

Στο τεχνικό μέρος της αναρτήσεως εβοήθησε αποτελεσματικά ο αρχιblogger Αντ. Τριφύλλης τον οποίο και παλι ευχαριστώ πολύ.