ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ UNIVERS ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΩΔΙΝΕ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΕΤΕΚΕΝ ΜΥΝ.

1. Η αντίδραση της Διοικήσεως του Συνδικάτου των εμποροϋπαλλήλων οφείλεται προφανώς στην παλαιομαρξιστική αντίληψη που την κυριαρχεί ακόμη. Ερρέτωσαν τα καταστήματα! Και όσο πιο γρήγορα αυτά χαθούν και όσο περισσότεροι εμποροϋπάλληλοι χάσουν έτσι την δουλειά τους τόσο πιο γρήγορα θα ανατείλει ο λαμπρός ήλιος του Κομμουνισμού!! Οι άνθρωποι ζουν στο 1916 και προετοιμάζουν την επίθεση τους το 1917 στα χειμερινά Ανάκτορα!!. Είδαμε στις τηλεοράσεις (που το έδειξαν πολύ διακριτικά και χωρίς επαναλήψεις!!) την 8.12.2008 στην απεργία Γ.Σ.Ε.Ε. (που έγινε βεβαίως για το τραγικό γεγονός των Εξαρχείων) τους συνδικαλιστές των ξενοδοχοϋπαλλήλων, να έχουν πολιορκήσει τα τρία μεγάλα και πολυτελή ξενοδοχεία της πλατείας του Συντάγματος και να απαγορεύουν την είσοδο και την έξοδο στους πελάτες τους!! Τώρα εάν την επομένη ημέρα τα ξενοδοχεία αυτά άδειασαν και πλέον οι ξενοδοχοϋπάλληλοι τους χτυπάνε μύγες (με επικείμενο τον κίνδυνο μαζικών απολύσεων) προφανώς δεν ενδιαφέρει τους συνδικαλιστές για να μην πω ότι ίσως ήταν και ο επιδιωκόμενος στόχος ωρισμένων από αυτούς!!
2. Συμφέρει όμως στα καταστήματα να ανοίξουν την Κυριακή 28.12.2008; Πολύ αμφιβάλλω. Συμφέρει ίσως σε εκείνα μόνον που η αναλογία των αμοιβών του προσωπικού στον κύκλο εργασιών τους είναι σχετικά χαμηλή. Ή σε εκείνα που για ειδικούς λόγους περιμένουν μεγάλη αύξηση των πωλήσεών τους. Όχι στα άλλα!! Η αμοιβή των εργαζομένων για την Κυριακή είναι προσηυξημένη κατά 75%. Και εάν το κατάστημα δεν χορηγήσει στους εργαζομένους άλλη ημέρα αναπαύσεως είναι προσηυξημένη κατά 175%. Δηλ. σύνολο κατά 275%. Το ημερομίσθιο της Κυριακής πληρώνεται σχεδόν τριπλό!! Εάν υπολογισθούν και εργοδοτικές εισφορές της τάξεως του 32% κατά μέσο όρο φτάνουμε στα μέσα και μεγάλα καταστήματα που λειτουργούν με μικρότερο περιθώριο κέρδους λόγω μεγάλων γενικών εξόδων σε κόστη δυσανάλογα.
3.Επομένως πράγματι ώδινεν όρος και έτεκεν μυν και από πλευράς καταστημάτων και όχι μόνον από πλευράς της Νομαρχίας Αθηνών της οποίας οι παλινωδίες εξηγούνται επειδή η στάση της υπαγορεύτηκε (ως συνήθως) με μόνα κριτήρια την μικροκομματική αντίληψη και την αρχή της αποφυγής του πολιτικού κόστους!!

ΕΦΥΓΕ Ο ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ ΤΩΝ ΖΩΝΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Έφυγε πρόωρα από την ζωή ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Ο τρισμέγιστος (και σε απόσταση) των ζώντων Ελλήνων.
Και μόνη η σθεναρή άρνησή του στο (Αγγλικής ιδιοφυούς πανουργίας) σχέδιο Αννάν, χωρίς όλη την άλλη σημαντική προσφορά του, τον κατατάσσει στο Ελληνικό Πάνθεον.
Σταμάτησε το σχέδιο Αννάν που σαν αιτιατό αποτέλεσμα στόχευε όχι στην λύση, δίκαιη ή/και μη του Κυπριακού, αλλά στην αλληλοσφαγή των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων για πολλά χρόνια ακόμη, (divida et impera) μέχρις την οριστική απώλεια όλης (και της ελεύθερης) Κύπρου και στην διαιώνιση της εχθρότητος Ελλάδος και Τουρκίας στον αιώνα τον άπαντα!!
Ας είναι ελαφρό το χώμα που τον σκεπάζει….
Και ας η μνήμη του είναι αιώνιο παράδειγμα statesmanship στους Έλληνες (Ελλαδίτες και Κυπρίους) πολιτικούς..

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"

Επαναφέρω ένα άκρως επίκαιρο κείμενο του Ισοκράτη που είχα αναρτήσει παλαιότερα (20.2.2008).
Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία."

Ισοκράτης (436 π.Χ-338) π.Χ.

Οι εμπρησμοί και το πλιάτσικο αυτών των ημερών υστερούσαν σε σχέση μόνον με τα Δεκεμβριανά του 1944...

ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Αντιγράφω από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 7.12.2008 (σελ. 35) τα εξής απίστευτα και σε χρονική συγκυρία ακόμη!!.


Ο «πλούσιος Εβραίος» και ο Μπλούμε
Tου Τάκη Καμπύλη
«Στη διάρκεια της Κατοχής ήμουν επίσημος διερμηνέας των SS και συγκεκριμένα στο “Τμήμα Εβραϊκών Υποθέσεων” της Ασφάλειας Αθηνών. Με αυτή την ιδιότητά μου πήγα στη Ρόδο μαζί με τον Τόνι Μπούργκερ, υπολοχαγό των SS (...) με τον Φριτς Λίνεμαν, δόκιμο των SS και τον Χανς Σέλε από το Ντάντσιγκ. Εκεί στη Ρόδο είχαν συλληφθεί όλοι οι Εβραίοι των Δωδεκανήσων από 16 έως 60 ετών. Με ένα καράβι μεταφέρθηκαν πρώτα στο Χαϊδάρι κι από κεί, υποθέτω, στα γερμανικά στρατόπεδα συγκεντρώσεως (...) Οι Γερμανοί που προανέφερα πήραν μαζί τους από τη Ρόδο εννέα βαλίτσες γεμάτες με αλυσιδίτσες, διαμάντια, ράβδους χρυσού και άλλα χρυσαφικά που παρέδωσαν στην Αθήνα στον Μάχερ, διοικητή των SS. Την ίδια νύχτα συναντηθήκαμε στην οδό Λυκαβηττού 2 με τον Ισπανό υπήκοο Πέπο Φραντσές: Εγώ, ο Λίνεμαν, ο Γκρίνμπαχ και ο Σέλε. Εκεί συζητήσαμε πώς θα μπορούσαμε να πουλήσουμε τα κοσμήματα (...) Το ίδιο βράδυ μετά το φαγητό συμφωνήσαμε μεταξύ μας για την πώληση των χρυσαφικών και είπαμε στον Πέπο Φραντσές να πάει στα γραφεία των SS και να αγοράσει από τον Μάχερ ένα μέρος των αντικειμένων αυτών. Την επομένη μέρα ο Πέπο Φραντσές έστειλε τον παλαιοπώλη και σαράφη Σώση Παπάζογλου στο γραφείο του Μάχερ για να δει εκείνα τα αντικείμενα. Εκεί συνάντησε τον κοσμηματοπώλη Αντώνιο Βουράκη που είχε το μαγαζί του στην οδό Βουκουρεστίου. Ο Νόιμπαχερ τον είχε συστήσει ως έμπιστό του. Προηγουμένως ο Νόιμπαχερ είχε προμηθεύσει στον Βουράκη ράβδους χρυσού από τις οποίες αυτός του έφτιαξε 3.000 γαλλικές λίρες (Ναπολεόντειες). Ο Νόιμπαχερ ανταπέδιδε τις υπηρεσίες του Βουράκη υποστηρίζοντάς τον στις δουλειές του εις βάρος διαφόρων Ελλήνων και Εβραίων. Αυτοί οι δύο, δηλαδή ο Παπάζογλου και ο Βουράκης, συναντήθηκαν παρουσία μου στο γραφείο του Μάχερ και συμφώνησαν να αγοράσουν ο καθένας τα μισά. Η δική τους εκτίμηση των χρυσαφικών ήταν πολύ χαμηλή (...)».
Πίσω από τον θάνατο
Χρειάστηκε η επιμονή ενός Γερμανού καθηγητή του Δημοσίου Δικαίου για να έρθει πρόσφατα στο φως η παραπάνω κατάθεση του Κωνσταντίνου Ρεκανάτη(ι), δωσίλογου, συνεργάτη των Γερμανών. Ο Ρεκανάτης ήταν γιος Ελληνοεβραίου και Γερμανίδας. Πρωτοστάτησε στον εκτοπισμό των Εβραίων το 1943 και 1944. Η κατάθεσή του είχε δοθεί το 1946 στις ελληνικές αρχές και διαβιβάστηκε το 1965 στη γερμανική πρεσβεία της Αθήνας κι από ’κει στην Εισαγγελία Βρέμης. Ο Ρεκανάτης είχε καταδικαστεί σε θάνατο αλλά σύντομα του δόθηκε χάρη (όπως στους περισσότερους δωσίλογους) και αποφυλακίστηκε το 1963. Μετώκησε στη Γερμανία, όπου άνοιξε βαλκανικό εστιατόριο! (σ.σ.: Η κατάθεσή του πιθανόν να ελέγχεται, αν και ο Gustavus την παραθέτει ολόκληρη στο βιβλίο του).

Ολόκληρο το πολύ ενδιαφέρον κείμενο του δημοσιεύματος (που είχε γραφεί προ του Σαββάτου 6/12/2008) δημοσιεύεται εδώ.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_07/12/2008_294897

ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ.. ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;

Ενώ, όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, ανεπτυγμένο ή/και μη, το κύριο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και των Μ.Μ.Ε. στρέφεται στην παγκόσμια κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος που έχει αρχίσει να μεταφέρεται στην πραγματική οικονομία με απολύσεις δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων, με μείωση της ζητήσεως που προοιωνίζει και άλλες απολύσεις (ο φαύλος κύκλος της υφέσεως) στην Ελλάδα περί άλλα τυρβάζουμε.. Εδώ και αρκετό καιρό υφιστάμεθα την συνεχή και καταιγιστική (όσο και μονομερή) «ενημέρωση» από το σύνολο των καναλιών και των εφημερίδων που διαγκωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα ανακαλύψει και «αποκαλύψει» καθημερινώς το μεγαλύτερο από τα σκάνδαλα της Μονής Βατοπεδίου.. Υπάρχουν σκάνδαλα; Είναι λίαν πιθανόν. Μένει όμως να αποδειχθεί αν υπάρχουν, ποια, πόσα και σε τι μέγεθος υπάρχουν. Και να αποδειχθούν δικαστικώς με αξιόπιστη, νηφάλια και αντικειμενική προσέγγιση. Με κραυγές και με μεμονωμένες εικόνες δεν δημιουργείται στους σοβαρούς ανθρώπους πεποίθηση. Τα δύο μεγαλύτερα κόμματα αλληλοκατηγορούνται. Εσείς φταίτε περισσότερο κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ την Ν.Δ. επειδή εσείς κάνατε τις ανταλλαγές! Όχι εσείς απαντά η Ν.Δ. που αρχίσατε πρώτοι!
Ψευδομάρτυρες (που αποδεικνύονται με αδιάσειστα τεκμήρια εκβιαστές, τουλάχιστον εν αποπείρα) επιστρατεύονται και καταθέτουν στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής. Και ας μην πειθόμαστε τόσο εύκολα ότι εκείνοι πους τους πρότειναν ως μάρτυρες δεν εγνώριζαν, δήθεν, με τι είχαν να κάνουν. Για όλα μπορούν να κατηγορηθούν όλα ανεξαιρέτως τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα. Για όλα!!. Πλην της ευηθείας, της αφελείας και της καλής πίστεως… Οι εξηγήσεις (πολιτική «απολογία») του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, εκπροσώπου τύπου του ΠΑΣΟΚ για την καταγγελία που του έκανε ο συμπολίτης του επιχειρηματίας κ. Πάπιστας όσον αφορά τον εκβιασμό που υπέστη από τον αξιότιμο κ. Κουκουβίνο (δικηγόρο των «ακτημόνων», καταληψιών και επιδόξων καταληψιών μεγάλης αξίας δημοσίας ή εκκλησιαστικής γης) είναι για τα κλάματα.. Δεν μπορούν να πείσουν ούτε μικρά παιδιά.. Φτάνει να βλέπουμε τα πράγματα αντικειμενικά και χωρίς πολιτικές, ιδεολογικές και κομματικές παρωπίδες.. Facts are stubborn things!!!(Οι Άγγλοι το έχουν πάρει από τον Beaumarchais. Ποιος όμως νοιάζεται στην χώρα μας για τα facts?). Στα ερωτήματα που έγιναν προς τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου (και παρέμειναν αναπάντητα) ας προσθέσω και εγώ άλλα δύο. (Πιθανόν να τα έχουν ήδη διατυπώσει και άλλοι. Δεν το γνωρίζω).
Ο ίδιος (κ. Γ. Παπακωνσταντίνου) είπε ότι μέχρι της συγκεκριμένης επισκέψεως του συμπολίτου του κ. Πάπιστα είχαν ειδωθεί συνολικά τρεις φορές σε αντίστοιχες κοινωνικές εκδηλώσεις. Δηλαδή όχι κατά μόνας. Πρώτον. Πώς λοιπόν και για ποιο λόγο να ζητήσει ο κ. Πάπιστας να ιδωθούν κατ’ ιδία για πρώτη φορά στην ζωή τους στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ της Χ. Τρικούπη; Για να μιλήσουν για τον καιρό της Κοζάνης;
Δεύτερον. Γιατί να εξομολογηθεί στον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου τον πόνο του για τον εκβιασμό ο κ. Πάπιστας; Δεν είχε άλλους εξομολόγους στην Κοζάνη; Και ο Εφραίμ που ήταν και τι έκανε; (Όταν επιχειρηματίες επισκέπτονται με ίδια τους πρωτοβουλία πολιτικούς το κάνουν πάντοτε για να ζητήσουν προστασία ή να ζητήσουν οδηγίες. Και όταν πολιτικοί επισκέπτονται με ίδια πρωτοβουλία επιχειρηματίες το κάνουν για να ζητήσουν χρήματα ή/και –μερικές φορές- διορισμό ψηφοφόρων τους!!)
Η αναμενομένη νεκρανάσταση της καθευδούσης από 5 και πλέον ετών δικαστικής αποφάσεως και ενώ όλοι οι Δικαστές της συνθέσεως υπηρετούσαν πλέον σε άλλα Δικαστήρια υπήρξε προφανώς επικοινωνιακό εύρημα της Κυβερνήσεως. Στην ουσία δεν προσέθεσε τίποτε επειδή η Μονή μπορεί να ασκήσει έφεση. Αντιθέτως προσωπικώς θεωρώ ότι εχορήγησε στην Μονή δύο σημαντικά πλεονεκτήματα. Αφ ΄ενός συνέταμε τον χρόνο για την εξάντληση της δικαιοδοσίας των Ελληνικών Δικαστηρίων ώστε η Μονή θα έχει την δυνατότητα να προσφύγει νωρίτερα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. (Θεωρείται πολύ πιθανό πλέον ότι η Μονή στα Ελληνικά Δικαστήρια θα παίζει με σημαδεμένη τράπουλα). Και αφ΄ ετέρου της έδωσε την δυνατότητα να επικαλεσθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εκτός από το πρώτο πρόσθετο πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ (που προστατεύει όχι μόνον τα εμπράγματα δικαιώματα, όπως το Ελληνικό Σύνταγμα, αλλά και τα ενοχικά) επί πλέον και το άρθρο 6 της κυρίας συμβάσεως που καθιερώνει την αρχή της «δίκαιης δίκης» (“fair trial”). Και ακόμη, δεδομένου ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν επιδικάζει επί παραβιάσεων των όρων της ΕΣΔΑ την κυριότητα κλπ των διεκδικουμένων, αλλά (συνήθως) πολύ σεβαστές αποζημιώσεις προβλέπω ότι η Μονή σε μερικά χρόνια θα πάρει σημαντικότατες αποζημιώσεις από το Ελληνικό Κράτος σε μετρητά και όχι σε ακίνητα υποκείμενα σε καταλήψεις "ακτημόνων" κλπ κλπ.
Αυτά σε συνέχεια δύο προσφάτων αναρτήσεων μου στο ίδιο θέμα με τίτλους ΤΟ ΣΟΥΛΤΑΝΑΤΟ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ και Ο ΠΝΙΓΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥ ΠΙΑΝΕΤΑΙ .. Βλ. http://christosvardakas.blogspot.com/2008/10/blog-post_04.html και http://christosvardakas.blogspot.com/2008_10_01_archive.html
Για πολλά μπορώ να κατηγορηθώ αλλά ποτέ (πιστεύω) ως οπαδός της Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας. Παρά ταύτα Facts are stubborn things!!!